Jak podłączyć kondensator do silnika elektrycznego: kompletny przewodnik dotyczący uruchamiania i pracy

Podłączenie kondensatluba do silnika elektrycznego wygląda na proste, dopóki silnik nie zacznie buczeć, nie obracając się, nie nastąpi zadziałanie przeciążenia lub obudowa kondensatora nie spuchnie, tworząc wybrzuszenie. Każda z tych awarii ma tę samą przyczynę: jeden przewód wylądował na niewłaściwym zacisku lub do wykonania zadania użyto niewłaściwego typu kondensatora. Praktyczna różnica między udaną naprawą a spalonym uzwojeniem to często zaledwie kilka centymetrów ułożenia drutu.

Oto bezpośrednia odpowiedź, zanim pójdziemy głębiej: a kondensator pracy łączy linię zasilającą pod napięciem z zaciskiem uzwojenia początkowego i pozostaje w obwodzie przez cały czas pracy silnika. A kondensator rozruchowy łączy się z tym samym zaciskiem uzwojenia początkowego, ale poprzez przekaźnik lub przełącznik odśrodkowy, który odłącza go od obwodu, gdy silnik osiągnie około 75% pełnej prędkości. W obu przypadkach przewód neutralny idzie do zacisku wspólnego, a nie do kondensatora. Jeśli wymieniasz uszkodzoną część, najpierw sfotografuj oryginalne okablowanie, sprawdź wartości znamionowe mikrofaradów i napięcia, a następnie odtwórz dokładnie te same połączenia na nowym kondensatorze.

W tym przewodniku omówiono okablowanie kondensatora roboczego, okablowanie kondensatora rozruchowego, identyfikację zacisków, najczęstsze błędy i kryteria wyboru zapobiegające powtarzającym się awariom.

Kondensator roboczy a kondensator rozruchowy: dwa różne zadania okablowania

Większość silników jednofazowych wykorzystuje kondensator do wytworzenia przesunięcia fazowego między uzwojeniem głównym a uzwojeniem pomocniczym. To przesunięcie fazowe wytwarza wirujące pole magnetyczne, które uruchamia silnik i utrzymuje go w ruchu. Jednak kondensator, który pozostaje w obwodzie, i kondensator, który żyje w obwodzie tylko przez dwie sekundy, są zbudowane inaczej, mają inne parametry znamionowe i są inaczej podłączone.

Do czego służy kondensator roboczy

Kondensator roboczy pozostaje na stałe połączony szeregowo z uzwojeniem pomocniczym. Poprawia moment obrotowy podczas normalnej pracy, podnosi współczynnik mocy i zmniejsza pobór prądu. Kondensatory robocze to zazwyczaj jednostki z metalizowanej folii polipropylenowej o wartościach pojemności od 1,5 µF do 100 µF w zależności od wielkości silnika. Są przystosowane do ciągłego obciążenia prądem przemiennym i zwykle mają napięcie znamionowe 370 V lub 450 V do silników zasilanych napięciem 230 V. Awaria kondensatora roboczego zwykle nie powoduje natychmiastowego zatrzymania silnika, ale silnik nagrzewa się, bardziej wibruje i traci wydajność.

Do czego służy kondensator rozruchowy

Kondensator rozruchowy zapewnia silne zwiększenie momentu obrotowego w ciągu pierwszych sekund lub dwóch pracy. Wartości pojemności są zwykle znacznie wyższe 70 µF do 800 µF , a element jest przeznaczony wyłącznie do pracy przerywanej. Jeśli kondensator rozruchowy pozostanie w obwodzie z powodu zablokowania przekaźnika lub awarii przełącznika odśrodkowego, uzwojenie szybko się przegrzewa, a kondensator może się odpowietrzyć lub wybrzuszyć. Kondensatory rozruchowe są zwykle połączone szeregowo z normalnie zamkniętym stykiem przekaźnika lub przełącznikiem odśrodkowym, który otwiera się, gdy silnik osiągnie prędkość.

Aby szybko przypomnieć sobie działanie każdego komponentu, sprawdź sekcję różnica między kondensatorem rozruchowym a kondensatorem roboczym w sensie praktycznym.

Krok po kroku: Podłączanie kondensatora roboczego do silnika jednofazowego

Postępuj zgodnie z tą kolejnością. Pominięcie etapu rozładowywania to najszybszy sposób, aby dowiedzieć się, jak zachowuje się kondensator, gdy nadal utrzymuje ładunek.

1. Odłącz i zablokuj zasilanie. Otwórz wyłącznik lub wyjmij bezpiecznik i sprawdź za pomocą multimetru, czy zaciski silnika wskazują 0 V. Kondensator może utrzymywać śmiercionośny ładunek przez kilka minut po odłączeniu silnika.
2. Rozładuj kondensator. Umieść rezystor 20 kΩ i 5 W na dwóch zaciskach kondensatora na co najmniej 10 sekund. Nie zwierać zacisków śrubokrętem; które mogą uszkodzić połączenia wewnętrzne i są dla Ciebie bardziej niebezpieczne.
3. Przed dotknięciem czegokolwiek sfotografuj oryginalne okablowanie. Kolory przewodów silnika różnią się w zależności od producenta, dlatego zdjęcie stanie się schematem referencyjnym.
4. Sprawdź oceny zamienników. Wartość mikrofaradów powinna odpowiadać oryginałowi w granicach ± ​​5%, a napięcie znamionowe powinno być równe lub wyższe od oryginału. W przypadku silnika 230 V oznacza to zwykle kondensator 370 V lub 450 V.
5. Zidentyfikuj zacisk uzwojenia początkowego (S). W typowym silniku czteroprzewodowym jeden przewód kondensatora jest podłączony do zacisku uzwojenia rozruchowego, który może być oznaczony literą „S”, „Aux” lub określonym kolorem, np. żółtym lub białym. Skorzystaj ze schematu z tabliczki znamionowej, jeśli jest obecny.
6. Podłącz jeden przewód kondensatora do strony przewodu pod napięciem. W zależności od wewnętrznego układu silnika, linia może być podłączona bezpośrednio do zacisku „R” (praca) silnika, a kondensator tworzy mostek pomiędzy linią a zaciskiem „S”.
7. Podłącz drugi przewód kondensatora do zacisku uzwojenia początkowego. Jest to przewód dostarczający prąd z przesunięciem fazowym do uzwojenia pomocniczego. Przewód neutralny łączy się ze wspólnym zaciskiem „C”, a nie z kondensatorem.
8. Zabezpiecz wszystkie połączenia i krótko przetestuj. Upewnij się, że żaden goły przewód nie dotyka obudowy kondensatora ani ramy silnika, następnie włącz ponownie zasilanie i uruchom silnik na kilka sekund, aby upewnić się, że uruchamia się płynnie i obraca się we właściwym kierunku.

Jeśli silnik pracuje odwrotnie, zamień dwa główne przewody uzwojenia, a nie przewody kondensatora. Odwrócenie przewodów uzwojenia początkowego może również zmienić kierunek, ale wybór pary zależy od wewnętrznego schematu silnika, dlatego zawsze sprawdzaj schemat na tabliczce znamionowej. W przypadku innego układu silnika, procedura wymiany kondensatora pracy silnika pokazuje praktyczne podejście stosowane przez techników serwisowych.

Krok po kroku: Okablowanie kondensatora rozruchowego za pomocą przekaźnika lub przełącznika

Kondensator rozruchowy nigdy nie jest podłączany bezpośrednio do linii bez urządzenia rozłączającego. W silnikach z rozruchem kondensatorowym kondensator jest połączony szeregowo z uzwojeniem rozruchowym, a przełącznik odśrodkowy or potencjalny przekaźnik usuwa go, gdy silnik przyspiesza. Okablowanie kondensatora rozruchowego oznacza zatem okablowanie trzech elementów razem: kondensatora, urządzenia przełączającego i uzwojenia początkowego.

Okablowanie przełącznika odśrodkowego

W większości małych silników z wewnętrznym wyłącznikiem zaciski przełącznika są normalnie zamknięte w stanie spoczynku. Linia dochodzi do wspólnego zacisku, a kondensator rozruchowy jest podłączony między przełącznikiem a uzwojeniem początkowym. Gdy wirnik osiągnie prędkość, przełącznik otwiera się, a kondensator rozruchowy zostaje odizolowany od obwodu. Kondensator roboczy, jeśli jest obecny, pozostaje podłączony do uzwojenia początkowego oddzielną ścieżką.

Okablowanie oparte na przekaźnikach

Starsze i większe silniki często wykorzystują przekaźnik prądowy lub napięciowy montowany w pobliżu kondensatora. Cewka przekaźnika wykrywa prąd uzwojenia początkowego; gdy prąd spadnie po uruchomieniu, styk przekaźnika otwiera się i odłącza kondensator rozruchowy. W tych układach kondensator łączy się między stykiem przekaźnika a zaciskiem uzwojenia początkowego, a cewka przekaźnika jest połączona szeregowo z samym uzwojeniem.

Najważniejsza zasada: nigdy nie omijaj przekaźnika ani przełącznika, aby wymusić uruchomienie silnika. Kondensator rozruchowy pozostający pod napięciem będzie się szybko nagrzewał i w ciągu kilku minut silnik może zacząć dymić. Jeśli silnik buczy, a kondensator rozruchowy testuje prawidłowo, podejrzewaj najpierw przekaźnik lub przełącznik, a nie kondensator.

• Linia (L) łączy się ze wspólnym zaciskiem silnika i wejściem przekaźnika/przełącznika.
• Jeden przewód kondensatora rozruchowego łączy się z wyjściem przekaźnika/przełącznika.
• Drugi przewód kondensatora rozruchowego łączy się z zaciskiem uzwojenia rozruchowego (S).
• Kondensator roboczy, jeśli jest używany, łączy się bezpośrednio pomiędzy linią a uzwojeniem początkowym.

Jak zidentyfikować zaciski silnika: C, S i R

Jeżeli tabliczka znamionowa jest nieczytelna lub przewody straciły kolory, zaciski nadal można zidentyfikować za pomocą multimetru. Trzy zaciski na większości listew zaciskowych są oznaczone C (wspólny) , S (początek) , i R (bieg) . Wartości rezystancji między nimi mają spójny wzór, ponieważ uzwojenie główne i uzwojenie początkowe mają różne przekroje i długości drutu.

Aby skorzystać z tej metody, należy ustawić multimetr na om, umieścić jedną sondę na pojedynczym zacisku i sprawdzić pozostałe dwa zaciski. Zanotuj oba odczyty, a następnie przesuń pierwszą sondę do następnego terminala. Kiedy znajdziesz parę o najwyższej rezystancji, pozostały zacisk jest wspólny, C. Uzwojenie główne znajduje się po stronie z dolnym z dwóch odczytów, który identyfikuje R, a zacisk uzwojenia początkowego jest ostatnim, S. Kiedy już znasz zaciski, logika okablowania staje się prosta: linia do R, neutralny do C, kondensator od linii do S.

Zrozumienie konstrukcji wewnętrznej ma znaczenie podczas diagnozowania powtarzającej się awarii. The sposób, w jaki kondensatory silnika prądu przemiennego są zbudowane i podłączone wewnętrznie wyjaśnia, dlaczego niektóre awarie, takie jak spęczniona obudowa lub stopiony zacisk, pojawiają się częściej po jednej stronie obwodu niż po drugiej.

Błędy w okablowaniu, które uszkadzają silniki i kondensatory

Większość błędów okablowania można przypisać do jednej z pięciu kategorii, a każda z nich pozostawia rozpoznawalny podpis. Znajomość tych podpisów pomaga uniknąć błędu, a także pomaga zdiagnozować silnik, który został nieprawidłowo podłączony przed przyjazdem.

• Użycie kondensatora o niższym napięciu znamionowym niż oryginał. Silnik 230 V zasilany przez kondensator 250 V może na początku działać normalnie, ale skoki napięcia sieciowego mogą przekroczyć 300 V, powodując wewnętrzne uszkodzenie, pęcznienie i wyciek. Bezpieczną zasadą jest użycie tego samego napięcia znamionowego co oryginał lub o jeden stopień wyższego, zazwyczaj 370 V lub 450 V.
• Przewymiarowanie pojemności w celu uzyskania większego momentu obrotowego. Zbyt wysoka wartość kondensatora roboczego zwiększa prąd płynący przez uzwojenie pomocnicze, podnosi temperaturę i skraca zarówno żywotność kondensatora, jak i silnika. Dopasowanie pojemności powinno mieścić się w granicach ±5% wartości z tabliczki znamionowej.
• Pozostawienie kondensatora rozruchowego w obwodzie. Dzieje się tak w przypadku obejścia przekaźnika lub zablokowania przełącznika odśrodkowego. Uzwojenie otrzymuje nadmierny prąd z przesunięciem fazowym i szybko się przegrzewa. Jeśli silnik uruchomi się, a po kilku minutach zacznie dymić, sprawdź elementy odłączające obwód rozruchowy.
• Odwrócenie połączeń uzwojenia początkowego. Silnik, który po ponownym podłączeniu pracuje wstecz, zwykle ma odwróconą polaryzację uzwojenia początkowego. Zamiana dwóch przewodów uzwojenia początkowego koryguje kierunek, ale należy najpierw sprawdzić, która para jest uzwojeniem początkowym, w przeciwnym razie można doprowadzić silnik do zwarcia.
• Używanie kondensatora prądu stałego w obwodzie silnika prądu przemiennego. Kondensatory elektrolityczne prądu stałego nie są przeznaczone do ciągłego tętnienia prądu przemiennego i ulegną przegrzaniu, ulatnianiu się lub pęknięciu. Kondensatory silnika muszą być oznaczone pod kątem obciążenia silnika prądu przemiennego.

W sprężarkach, pompach i innych zastosowaniach charakteryzujących się wysokimi wibracjami środowisko mechaniczne zwiększa ryzyko. Kondensator ze słabą obudową może pęknąć wewnętrznie lub na uszczelce zacisków. Dla tych warunków, a Kondensator przeciwwybuchowy CBB65 zapewnia wzmocnioną aluminiową obudowę i bezpieczniejszy tryb awaryjny, co ma znaczenie, gdy kondensator jest zamontowany wewnątrz szczelnego panelu serwisowego.

Chiny Cbb65 Producenci kondensatorów przeciwwybuchowych, fabryka Jako wiodący chińscy producenci kondensatorów cbb65 i dostawcy kondensatorów przeciwwybuchowych, fabryka kondensatorów Cixi Riyi produkuje kondensatory wybuchowe Cbb65... Zobacz produkt →

Jak wybrać odpowiedni kondensator przed jego podłączeniem

Prawidłowe okablowanie zaczyna się od prawidłowego wyboru. Kondensator o odpowiednich wartościach znamionowych, ale o niewłaściwej formie fizycznej, może nie pasować do wspornika montażowego lub może umieścić zaciski zbyt blisko elementu pod napięciem. Cztery parametry decydują o tym, czy kondensator jest odpowiedni dla Twojego silnika.

Pojemność i napięcie

Wartość mikrofaradowa kontroluje kąt przesunięcia fazowego. A Tolerancja ±5%. jest normalne dla kondensatorów roboczych silnika; wyjście poza ten zakres zmienia moment obrotowy i prąd. Napięcie znamionowe musi wynosić co najmniej 1,5 wartości skutecznej napięcia sieciowego. W przypadku silnika 230 V oznacza to, że praktyczne minimum stanowi 370 V, a napięcie 450 V jest powszechne.

Kształt obudowy i sposób montażu

Kondensatory cylindryczne są najpopularniejszymi kondensatorami silnikowymi i pasują do szerokiej gamy zacisków montażowych. Kondensatory kwadratowe mieszczą się w mniejszych przestrzeniach i są powszechne w silnikach urządzeń. Rodzaj terminala ma równie duże znaczenie: zaciski z zatrzaskami, zaciski śrubowe i przewody wymagają innej metody połączenia, a przełączanie między nimi zwykle oznacza wymianę złącza, a nie tylko kondensatora.

Ocena temperatury

Kondensatory silnika mają zazwyczaj temperaturę znamionową 70°C, 85°C lub 105°C. W zamkniętej obudowie silnika lub w gorącej pompowni temperatura otoczenia może szybko przekroczyć 70°C. Zainstalowanie kondensatora o temperaturze 70°C w środowisku o temperaturze 90°C radykalnie skraca jego żywotność. Dorównuje lub przekracza klasę temperaturową oryginalnej części.

W przypadku ogólnej wymiany pomp, wentylatorów, sprężarek i silników warsztatowych należy rozpocząć od Gama kondensatorów silnika prądu przemiennego CBB60 znaleźć cylindryczną puszkę o odpowiedniej pojemności, napięciu i kombinacji zacisków. Jeśli komora silnika jest płaska i płytka, Seria kondensatorów silnikowych kwadratowych CBB61 często jest łatwiejszy w montażu, ponieważ otwory montażowe są lepiej dopasowane do oryginalnego wspornika.

Chiny Producenci kondensatorów wentylatorów kwadratowych Cbb61, fabryka Jako wiodący chińscy producenci kondensatorów cbb61 i dostawcy kondensatorów wentylatorów, fabryka kondensatorów Cixi Riyi produkuje kondensatory Cbb61 Square Motor Fan Ca... Zobacz produkt →

Producenci i dostawcy kondensatorów rozruchowych CBB60 AC Jako wiodący producenci kondensatorów CBB60 i dostawcy kondensatorów do uruchamiania i uruchamiania w Chinach, Cixi Riyi Capacitor Factory hurtowa praca silników prądu przemiennego... Zobacz produkt →

Często zadawane pytania dotyczące okablowania kondensatorów silnika

1. Czy mogę zastosować kondensator o wyższej wartości znamionowej w mikrofaradach niż oryginalny?

Nie. Wyższa wartość znamionowa mikrofaradów zwiększa prąd w uzwojeniu pomocniczym, co podnosi temperaturę i może skrócić żywotność silnika. W przypadku kondensatora roboczego wartość powinna pozostać w granicach ±5% wartości znamionowej z tabliczki znamionowej. W przypadku kondensatora rozruchowego tolerancja jest nieco większa, ale prawidłowa wartość jest nadal zgodna z wartością podaną na tabliczce znamionowej silnika lub w instrukcji serwisowej.

2. Który przewód łączy się z którym zaciskiem kondensatora?

Kondensatory silnika nie są spolaryzowane, więc dla samego kondensatora nie ma znaczenia, który przewód zostanie podłączony do którego zacisku. Ważne jest, dokąd prowadzą te dwa przewody: jeden idzie do linii pod napięciem, a drugi do zacisku uzwojenia początkowego. Przewód neutralny łączy się ze wspólnym zaciskiem silnika, a nie z kondensatorem.

3. Dlaczego silnik buczy, ale nie chce się uruchomić?

Buczący silnik bez obrotów zwykle oznacza, że ​​kondensator rozruchowy nie zapewnia przesunięcia fazowego, przełącznik odśrodkowy jest zablokowany w pozycji otwartej lub samo uzwojenie rozruchowe jest otwarte. Najpierw przetestuj kondensator za pomocą miernika pojemności; jeśli odczyt jest bliski zeru lub znacznie wyższy od wartości znamionowej, wymień go. Jeśli kondensator jest w porządku, sprawdź przełącznik i ciągłość uzwojenia.

4. Czy zawsze muszę rozładować kondensator przed okablowaniem?

Tak, zawsze. Kondensator silnika prądu przemiennego może utrzymywać ładunek resztkowy nawet po odłączeniu zasilania, szczególnie w obwodach z prostownikami lub gdy silnik zatrzymał się w niefortunnym punkcie fali sinusoidalnej. Zewrzyj zaciski przez rezystor 20 kΩ na 10 sekund, a następnie sprawdź za pomocą woltomierza.

5. Czy kondensator roboczy może zastąpić kondensator rozruchowy i odwrotnie?

Nie, ponieważ są przeznaczone do zupełnie innych cykli pracy. Kondensator roboczy jest zbudowany na ciągły prąd przemienny i ma niską pojemność; użycie go jako kondensatora rozruchowego nie zapewni wystarczającego momentu obrotowego. Kondensator rozruchowy ma wysoką pojemność i krótką pracę przerywaną; użycie go jako kondensatora roboczego spowoduje jego przegrzanie, puchnięcie i awarię w ciągu kilku minut.

6. Dlaczego w niektórych silnikach jednofazowych znajdują się dwa kondensatory?

Są to silniki o rozruchu kondensatorowym i zasilane kondensatorem. Kondensator rozruchowy o dużej wartości zapewnia moment obrotowy podczas przyspieszania i jest odłączany za pomocą przełącznika lub przekaźnika. Kondensator roboczy o niższej wartości pozostaje w obwodzie, aby poprawić wydajność pracy i współczynnik mocy. Każdy z nich ma oddzielną ścieżkę okablowania, więc nigdy nie zastępuj obu pojedynczym kondensatorem o wartości pośredniej.